Hormony tarczycy a zdrowie psychiczne.

Tarczyca to mały gruczoł znajdujący się w przedniej części szyi, który produkuje hormony wpływające na wiele funkcji organizmu, takich jak metabolizm, wzrost, rozwój, temperatura, ciśnienie krwi czy rytm serca. Hormony tarczycy, zwane tyroksyną (T4) i trójjodotyroniną (T3), są niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, w tym mózgu. Zaburzenia czynności tarczycy, czyli niedoczynność lub nadczynność, mogą więc mieć znaczący wpływ na zdrowie psychiczne.

Niedoczynność tarczycy a zdrowie psychiczne

Niedoczynność tarczycy, zwana hipotyreozą, polega na zbyt niskim poziomie hormonów tarczycy we krwi. Może być spowodowana przez różne czynniki, takie jak autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (choroba Hashimoto), niedobór jodu, leki, zaburzenia przysadki mózgowej lub usunięcie tarczycy. Objawy niedoczynności tarczycy mogą być bardzo różnorodne i niecharakterystyczne, co utrudnia jej rozpoznanie. Do najczęstszych objawów należą:

– zmęczenie, senność, osłabienie
– przyrost masy ciała, obrzęki
– suchość skóry, włosów i paznokci
– wrażliwość na zimno
– zaparcia
– bóle i skurcze mięśni
– zaburzenia miesiączkowania
– obniżenie libido

Niedoczynność tarczycy może również wpływać na stan psychiczny. Osoby z niedoczynnością tarczycy mogą doświadczać:

– depresji, smutku, apatii, poczucia beznadziejności
– lęku, niepokoju, nerwowości, drażliwości
– zaburzeń koncentracji, pamięci, uczenia się
– obniżenia samooceny, poczucia własnej wartości
– zaburzeń snu, bezsenności lub nadmiernego snu
– myśli samobójczych

Niedoczynność tarczycy może być również czynnikiem ryzyka lub nasilającym istniejące zaburzenia psychiczne, takie jak:

– zaburzenia depresyjne
– zaburzenia lękowe
– zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne
– zaburzenia odżywiania
– zaburzenia dwubiegunowe
– schizofrenia

Leczenie niedoczynności tarczycy polega na podawaniu syntetycznych hormonów tarczycy, najczęściej lewotyroksyny. Leczenie to jest zwykle dożywotnie i wymaga regularnego monitorowania poziomu hormonów we krwi. Wiele osób z niedoczynnością tarczycy odczuwa poprawę samopoczucia i nastroju po rozpoczęciu leczenia. Jednak niektóre osoby mogą nadal cierpieć na objawy depresji lub lęku, nawet jeśli poziom hormonów tarczycy jest prawidłowy. W takim przypadku może być konieczne skorzystanie z pomocy psychologicznej lub psychiatrycznej, a także zastosowanie leków przeciwdepresyjnych lub przeciwlękowych.

Nadczynność tarczycy a zdrowie psychiczne

Nadczynność tarczycy, zwana hipertyreozą, polega na zbyt wysokim poziomie hormonów tarczycy we krwi. Może być spowodowana przez różne czynniki, takie jak choroba Gravesa-Basedowa, nadmierna podaż jodu, guzki toksyczne, zapalenie tarczycy lub nadmierna dawka leków na tarczycę. Objawy nadczynności tarczycy mogą być bardzo różnorodne i niecharakterystyczne, co utrudnia jej rozpoznanie. Do najczęstszych objawów należą:

– utrata masy ciała, mimo zwiększonego apetytu
– nadmierna potliwość, gorączka, nietolerancja ciepła
– kołatanie serca, nadciśnienie, zaburzenia rytmu serca
– drżenie rąk, mięśni, powiek
– biegunka, nudności, wymioty
– wypadanie włosów, łysienie
– wytrzeszcz oczu, podrażnienie, suchość, zaburzenia widzenia

Nadczynność tarczycy może również wpływać na stan psychiczny. Osoby z nadczynnością tarczycy mogą doświadczać:

– lęku, niepokoju, nerwowości, drażliwości
– depresji, smutku, apatii, poczucia beznadziejności
– zaburzeń koncentracji, pamięci, uczenia się
– obniżenia samooceny, poczucia własnej wartości
– zaburzeń snu, bezsenności lub nadmiernego snu
– myśli samobójczych

Nadczynność tarczycy może być również czynnikiem ryzyka lub nasilającym istniejące zaburzenia psychiczne, takie jak:

– zaburzenia depresyjne
– zaburzenia lękowe
– zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne
– zaburzenia odżywiania
– zaburzenia dwubiegunowe
– schizofrenia

Leczenie nadczynności tarczycy polega na hamowaniu produkcji hormonów tarczycy, za pomocą leków tyreostatycznych, radiojodu lub operacji usunięcia tarczycy. Leczenie to jest zwykle długotrwałe i wymaga regularnego monitorowania poziomu hormonów we krwi. Wiele osób z nadczynnością tarczycy odczuwa poprawę samopoczucia i nastroju po rozpoczęciu leczenia. Jednak niektóre osoby mogą nadal cierpieć na objawy depresji lub lęku, nawet jeśli poziom hormonów tarczycy jest prawidłowy. W takim przypadku może być konieczne skorzystanie z pomocy psychologicznej lub psychiatrycznej, a także zastosowanie leków przeciwdepresyjnych lub przeciwlękowych.

Podsumowanie

Hormony tarczycy są niezwykle ważne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu, w tym mózgu i układu nerwowego. Zaburzenia czynności tarczycy, czyli niedoczynność lub nadczynność, mogą mieć znaczący wpływ na zdrowie psychiczne. Osoby z zaburzeniami tarczycy mogą doświadczać depresji, lęku, zaburzeń nastroju, snu, koncentracji, pamięci, czy myśli samobójczych. Zaburzenia tarczycy mogą być również czynnikiem ryzyka lub nasilającym istniejące zaburzenia psychiczne, takie jak zaburzenia depresyjne, lękowe, obsesyjno-kompulsyjne, odżywiania, dwubiegunowe, czy schizofrenia. Leczenie zaburzeń tarczycy polega na normalizacji poziomu hormonów tarczycy, za pomocą leków, radiojodu lub operacji. Leczenie to może popraw

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *