Pedagogika / Artykuły

mycall

Poniedziałek, 23 Kwiecień 2012 17:26

Rola i znaczenie wycieczek szkolnych w procesie dydaktyczno – wychowawczym.

Redaktor:  admin
Oceń ten artykuł
(1 głos)

Lekcje szkolne mają to do siebie, że przedstawiają wiedzę fragmentaryczną, wyrwaną z szerszego kontekstu. Treści przekazywane na lekcjach biologii, geografii, historii, czy też języka polskiego - różnią się zasadniczo między sobą. W umyśle uczniów tworzą się oddzielne „szufladki” z wiedzą pochodzącą z różnych przedmiotów. Często nie widzą oni połączeń przyczynowo – skutkowych oraz zależności, jakie zachodzą w przyrodzie i środowisku społecznym lub też nie potrafią odnieść posiadanej wiedzy do otaczającej rzeczywistości. Wycieczki mogą w tym pomóc.


Wycieczka w szkole jest jedną z form organizacyjnych procesu dydaktyczno -wychowawczego dzieci i młodzieży. Umożliwia ona bezpośrednie, osobiste, wielostronne, zmysłowe i umysłowe obcowanie z różnorodnością zjawisk i faktów przyrodniczych, społecznych i technicznych. Zalicza się do najbardziej lubianych przez dzieci i młodzież.

Jak podkreśla Ignacy Janowski, znaczenie wycieczek szkolnych w systemie dydaktyczno - wychowawczym wynika z ich humanistycznych walorów. Organizacja wycieczek umożliwia lepsze poznanie przez uczniów środowiska przyrodniczego z jego uwarunkowaniami i walorami historyczno - kulturowymi. Zdaniem Janowskiego wycieczka stwarza uczniowi warunki rozwoju zdolności postrzegania, konfrontacji zdobytej wiedzy z rzeczywistością, kształtowania wyobraźni i myślenia oraz utrwaleniu zdobytej wiedzy. Wycieczki szkolne spełniają rolę czynnika integrującego proces zdobywania wiedzy, stają się istotnymi elementami kształcenia wielostronnego, równoległego, interdyscyplinarnego.[1]

Wycieczki odgrywają dużą rolę w procesie poznawczym. Bezpośrednie obcowanie z tworami przyrody ożywionej i nieożywionej dostarcza umysłowi spostrzeżeń i wrażeń oraz bodźców do rozwoju. Zdobyta wiedza i doświadczenie podczas wycieczek stanowią materiał do wysuwania wniosków i uogólnień. Wycieczki wnoszą do procesu poznawczego element emocjonalny, który wpływa na trwałość wiedzy.

Bardzo często wycieczki przyczyniają się do przejawiania trwalszych zainteresowań poznawczych na dłuższą metę. Niejednokrotnie uczniowie dzięki wycieczkom zaczynają szczególnie interesować się np. wiadomościami przyrodniczymi, geografią, historią czy tez zabytkami architektury.[2]

Wycieczka może sprzyjać także wytwarzaniu swobodnej atmosfery między uczniem a wychowawcą. Podczas wycieczki relacja między nimi jest bardziej bezpośrednia, autentyczna, pozbawiona „sztucznych” ograniczeń wynikających z podziału na świat uczniów i nauczycieli, jaki ma miejsce w budynku szkoły. Sprzyjać to może wzajemnemu poznaniu i kształtowaniu zaufania.

Podczas wycieczki dzieci zachowują się bardziej naturalnie niż w klasie (nie są biernymi “oglądaczami”, podejmują różne role i zadania), co daje możliwość ich lepszego poznania przez nauczyciela.

Funkcja wychowawcza podczas wycieczki wiąże się z dostarczaniem wzorów postępowania i kształtowaniem umiejętności zachowania się wobec kolegów, społeczeństwa, przyrody. Wycieczka może wyrabiać poczucie dyscypliny, systematyczności i odpowiedzialności.

 



[1] I. Janowski, op.cit. , s.19.

[2] Z. Czajkowski, St. Czajkowski, M. Krawczyk, Wycieczka uczy i wychowuje, Warszawa 1964, s. 70.

Ostatnia aktualizacja: Poniedziałek, 23 Kwiecień 2012 17:29


Uwaga! .

Uzywamy plikow cookies, by ulatwic korzystanie z naszego serwisu. Jesli nie chcesz, by pliki cookies byly zapisywane na Twoim dysku, zmien ustawienia swojej przegladarki internetowej.

EU Cookie Directive Module Information