Pedagogika / Artykuły

Piątek, 02 Wrzesień 2011 22:58

Trening autogenny Schultza

Schultz – to nazwisko niemieckiego lekarza, który spopularyzował tę metodę w USA, jako skuteczne narzędzie w leczeniu nerwicy. Trening autogenny ma swoje korzenie w Jodze indyjskiej. Jest on skutecznym narzędziem integrowania i relaksowania psychiki. Sprzyja odnowieniu sił życiowych i jednocześnie wzmacnia układ odpornościowy.

Na czym polega trening Autogenny Schultza?

Polega on na koncentracji na określonych obszarach ciała i monotonnym, sugestywnym powtarzaniu afirmacji. Zazwyczaj są to afirmacje dotyczące ciężaru (ciężkości) poszczególnych części ciała oraz ciepła odczuwanego w tych okolicach. Poczucie ciężaru wywołuje rozluźnienie napięć motorycznych, a odczucie ciepła - rozluźnienie napięć wegetatywnych. Stwierdzono, że regularne powtarzanie tej metody - po pewnym czasie - niweluje wiele objawów nerwicowych.

 

Przebieg treningu.

 

Należy skupić się na swoich ramionach (można tu mieć na myśli zarówno barki, jak i całe ręce) i monotonnie powtarzać przez kilka minut sugestię:


"rozluźniam prawą rękę, rozluźniam prawą rękę, rozluźniam prawą rękę...
moja prawa ręka staje się ciężka, prawa ręka staje się ciężka...
coraz cięższa, coraz cięższa...
moja prawa ręka jest bardzo ciężka, moja prawa ręka jest bardzo ciężka...
odczuwam odczucie ciężaru powstające w prawej ręce".

Wtedy należy przerwać przez chwilę powtarzanie autosugestii i przez moment obserwować doznania w tej okolicy.

Następnie powtarzamy to samo z lewą ręką.
Można to jeszcze powtórzyć z prawą nogą i lewą nogą.

 

Zalecenia.

 

Jeżeli ktoś wykonuje trening autogenny w celach leczenia nerwicy - należy to kontynuować codziennie przez kilka tygodni. Wystarczy 10-15min dziennie.
Istotne jest, by praktykujący poczuł, że opanował metodę i nauczył się wprawiania swojego ciała w stan ciężkości.

film z treningiem:

Opublikowane w Nerwica
Środa, 24 Sierpień 2011 12:35

Farmakoterapia zaburzeń nerwicowych.

Farmakoterapia stosowana jest najczęściej we wstępnej fazie leczenia silnych zaburzeń nerwicowych. Leczenie farmakologiczne zaburzeń nerwicowych w dużej mierze opiera się na stosowaniu środków uspokajających i redukujących napięcie i objawy somatyczne, towarzyszące tym stanom.


Należy pamiętać, że najbardziej skuteczną metodą leczenia zaburzeń nerwicowych jest psychoterapia - czyli wieloaspektowe działanie psychologiczne, w wyniku którego pacjent może poznać ukryte znaczenie swoich objawów i ich przyczyny, wypracować w sobie nowe formy funkcjonowania. Farmakoterapia bez psychoterapii skuteczna jest tylko okresowo i nie powinna być stosowana, jako jedyna forma leczenia.

 

Wybór leku przez psychiatrę zależy od przyczyny i rodzaju występujących objawów. W leczeniu nerwic najczęściej stosuje się:

- w farmakoterapii ostrych objawów lękowych: zazwyczaj bardzo skuteczne jest zastosowanie benzodiazepin (np.: lorazepam, temazepam i medazepam). Jednak ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia uzależnienia oraz objawy uboczne, benzodiazepiny powinny być stosowane krótkotrwale.

- w farmakoterapii lęku uogólnionego: powszechnie stosuje się wenlafaksynę lub buspiron, powodzenie w terapii dają również benzodiazepiny, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tianeptyny, opipramol, hydroksyzyny.

- w farmakoterapii lęku napadowego: trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (kolmipramina, imipramina), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (paroksetyna, fluwoksamina, sertralina, fluoksetyna, citalopram) oraz benzodiazepiny (alprazolam i klonazepam).


- w farmakoterapii epizodu depresji powstałej w przebiegu nerwicowych zaburzeń adaptacyjnych: zaleca się trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.


- w farmakoterapii zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych: zaleca się inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (fluoksetynę, fluwoksaminę, sertralinę, paroksetynę, lub citalopram) a także klomipraminę i wenlafaksynę.


- w farmakoterapii fobii społecznej: paroksetyny, sertraliny, fluwoksaminy i moklobemid.

Opublikowane w Nerwica
Środa, 10 Sierpień 2011 15:25

Leczenie nerwic

Podstawową metodą leczenia nerwicy jest psychoterapia. Nie powinno się leczyć zaburzeń nerwicowych wyłącznie samą farmakologią - osiągamy wtedy jedynie efekt wytłumienia objawów, bez zmiany przyczyn wystąpienia zaburzeń nerwicowych. W efekcie pacjent nie zdrowieje, a tylko zaczyna funkcjonować na bardziej społecznie akceptowalnym poziomie.

I Psychoterapia

W ramach psychoterapii zaburzeń nerwicowych wyróżnia się psychoterapię indywidualną oraz grupową.

- Psychoterapia indywidualna pacjentów z nerwicą jest najskuteczniejszą metodą leczenia, ponieważ podstawą wystąpienia nerwicy są głównie czynniki psychiczne, a psychoterapia najwyższą skuteczność ma właśnie w przypadku tego rodzaju zaburzeń.

W ramach psychoterapii występuje wiele różnorodnych szkół psychoterapeutycznych, które stosując różne techniki terapeutyczne mają większą bądź mniejszą skuteczność w leczeniu zaburzeń nerwicowych.

- Psychoterapia grupowa chorych z zaburzeniami nerwicowymi realizowana jest najczęściej w formie grup zamkniętych. Określona, stała liczba członków sprzyja budowaniu zaufania, redukcji lęku pacjentów oraz uczeniu się nawiązywania relacji emocjonalnych.

II Farmakoterapia

W leczeniu zaburzeń nerwicowych stosuje się przede wszystkim anksjolityki oraz leki przeciwdepresyjne. Ze względu na to, iż anksjolityki mają najczęściej działanie uzależniające, nie wolno stosować farmakoterapii przez dłuższy czas, aby nie uzależnić pacjenta od leków redukujących lęk. Leki przyjmowane w stanach nerwicowych, mają najczęściej za zadanie działać rozluźniająco, uspokajająco, rozładowywać napięcie. W nerwicach natręctw stosuje się najczęściej leki z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, które powodują ustąpienie czynności przymusowych. Ich całkowite wyeliminowanie można jednak uzyskać jedynie psychoterapią.

III Rokowania

U około 10% populacji zaburzenia nerwicowe mają charakter przewlekły i nieleczone utrzymywałyby się przez całe życie.

Rokowania zależą zarówno od wieku, w którym pojawiły się objawy nerwicowe, ich nasilenia oraz momentu rozpoczęcia terapii. Wcześnie wykryte zaburzenia, które są leczone mają dobre rokowania. Przy mocno nasilonych objawach, które zaczęły wpływać na zmianę osobowości rokowania są mniej korzystne. Najtrudniej leczy się nerwicę anankastyczną – nie leczona postępuje, doprowadzając do degradacji osobowości.

Opublikowane w Nerwica

feed-image Feed Entries

Uwaga! .

Uzywamy plikow cookies, by ulatwic korzystanie z naszego serwisu. Jesli nie chcesz, by pliki cookies byly zapisywane na Twoim dysku, zmien ustawienia swojej przegladarki internetowej.

EU Cookie Directive Module Information