Category Archives: Farmakoterapia

Niedobór magnezu – najczęstsza przyczyna nerwic i depresji?

Kiedy magnezu brakuje, pojawiają się m.in. drażliwość, pogorszenie koncentracji, stany lękowe, zawroty głowy, skurcze łydek, kołatanie serca, bóle głowy, a także zaburzenia snu. Sygnałem niedoboru jest też drganie powieki. Najczęstsze przyczyny to zła dieta, nadużywanie alkoholu, częste picie kawy, zażywanie pigułek antykoncepcyjnych i stres.

Magnez jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania ponad 300 enzymów w organizmie człowieka! Trudno sprawdzić, czy poziom magnezu w organizmie jest prawidłowy. Badanie krwi niewiele pomaga, bo pierwiastek ten jest stale wydalany z moczem i potem.

Jego brak może powodować również:

•arytmię i niewydolność pracy serca, nadciśnienie tętnicze

•przerwy w oddychaniu, astmę

•depresję

•drganie powiek i mięśni, skurcze i drętwienie kończyn

•ociężałość, uczucie zmęczenie, osłabienie, bóle i zawroty głowy, utratę równowagi

•bezsenność, pocenie się w nocy, koszmary, zaburzenia snu

•wypadanie włosów, łamanie się paznokci

•wrażliwość na zmiany pogody

•puchnięcie dziąseł, próchnicę zębów

Uspokajający mechanizm działania magnezu polega na hamowaniu uwalniania się w naszym organizmie hormonów stresu (adrenaliny i noradrenaliny).

Najwięcej magnezu zawiera w 100g:

Kakao – 442,2 mg,

Soja – 249,7 mg,

kasza gryczana  prażona –217,9 mg,

fasola – 168,9 mg,

groch łuskany – 128 mg,

orzechy włoskie – 74,5 – 134 mg,

orzechy laskowe – 70,5 – 140 mg,

czekolada deserowa – 131 mg,

owoce dzikiej róży – 120 mg,

daktyle – 65 mg ,

mandarynki – 45 mg,

kukurydza – 47 mg,ziemniaki – 20 mg.

Zaleca się również sięgnąć po gotowe preparaty w tabletkach zawierające dokładnie określoną zawartość jonów magnezowych, pozwalające na precyzyjną suplementację tego minerału.

Leczenie nerwic.

Podstawową metodą leczenia nerwicy jest psychoterapia. Nie powinno się leczyć zaburzeń nerwicowych wyłącznie samą farmakologią – osiągamy wtedy jedynie efekt wytłumienia objawów, bez zmiany przyczyn wystąpienia zaburzeń nerwicowych. W efekcie pacjent nie zdrowieje, a tylko zaczyna funkcjonować na bardziej społecznie akceptowalnym poziomie.

I Psychoterapia
W ramach psychoterapii zaburzeń nerwicowych wyróżnia się psychoterapię indywidualną oraz grupową.

– Psychoterapia indywidualna pacjentów z nerwicą jest najskuteczniejszą metodą leczenia, ponieważ podstawą wystąpienia nerwicy są głównie czynniki psychiczne, a psychoterapia najwyższą skuteczność ma właśnie w przypadku tego rodzaju zaburzeń.
W ramach psychoterapii występuje wiele różnorodnych szkół psychoterapeutycznych, które stosując różne techniki terapeutyczne mają większą bądź mniejszą skuteczność w leczeniu zaburzeń nerwicowych.

– Psychoterapia grupowa chorych z zaburzeniami nerwicowymi realizowana jest najczęściej w formie grup zamkniętych. Określona, stała liczba członków sprzyja budowaniu zaufania, redukcji lęku pacjentów oraz uczeniu się nawiązywania relacji emocjonalnych.

II Farmakoterapia
W leczeniu zaburzeń nerwicowych stosuje się przede wszystkim anksjolityki oraz leki przeciwdepresyjne. Ze względu na to, iż anksjolityki mają najczęściej działanie uzależniające, nie wolno stosować farmakoterapii przez dłuższy czas, aby nie uzależnić pacjenta od leków redukujących lęk. Leki przyjmowane w stanach nerwicowych, mają najczęściej za zadanie działać rozluźniająco, uspokajająco, rozładowywać napięcie. W nerwicach natręctw stosuje się najczęściej leki z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, które powodują ustąpienie czynności przymusowych. Ich całkowite wyeliminowanie można jednak uzyskać jedynie psychoterapią.

III Rokowania
U około 10% populacji zaburzenia nerwicowe mają charakter przewlekły i nieleczone utrzymywałyby się przez całe życie.
Rokowania zależą zarówno od wieku, w którym pojawiły się objawy nerwicowe, ich nasilenia oraz momentu rozpoczęcia terapii. Wcześnie wykryte zaburzenia, które są leczone mają dobre rokowania. Przy mocno nasilonych objawach, które zaczęły wpływać na zmianę osobowości rokowania są mniej korzystne. Najtrudniej leczy się nerwicę anankastyczną – nie leczona postępuje, doprowadzając do degradacji osobowości.