Pedagogika / Artykuły

admin

admin

Adres witryny:

Sobota, 27 Sierpień 2011 00:13

Serotonina a depresja.

Zaburzenia depresyjne związane są z nieprawidłowym poziomem serotoniny, lecz naukowcy nadal starają się ustalić, jaki dokładnie mechanizm powoduje niewłaściwą regulację poziomu tej substancji i od jakich czynników zależy.

Serotonina jest jednym z neuroprzekaźników, czyli substancji odpowiedzialnych za przekazywanie informacji od jednego neuronu do drugiego. Jest ona syntetyzowana w komórkach błony śluzowej jelit, neuronach splotu jelitowego oraz neuronach ośrodkowego układu nerwowego. Została ona wykryta w surowicy (serum - stąd nazwa), skąd może być wychwytywana i magazynowana przez płytki krwi.

Aby doszło do procesu przewodzenia, cząsteczki serotoniny zostają uwolnione z końca komórki presynaptycznej do szczeliny synaptycznej. Cząsteczki serotoniny mogą wówczas związać się do białek receptorowych w komórce postsynaptycznej, które powodują zmianę stanu elektrycznego tejże komórki. Tą zmianą może być zarówno wzbudzenie komórki spowodowane wysłaniem sygnału chemicznego lub jej zahamowanie. Nadmiar serotoniny jest wychwytywany przez komórkę presynaptyczną i przetwarzany ponownie. Wychwyt zwrotny, czyli proces usuwania przekaźnika po jego uwolnieniu, determinuje zasięg, czas trwania i obszar aktywacji receptora. Każdy transmiter nieusunięty ze szczeliny hamuje przedostawanie się kolejnych sygnałów.

Spadek poziomu serotoniny może powodować pogorszenie nastroju, przejadanie się, zwiększenie wrażliwości na ból i zaburzenia temperatury ciała.

Leki, które zwalczają depresję, działają poprzez zwiększanie ilości serotoniny dostępnej dla komórek nerwowych w mózgu. Jak pokazuje praktyka - pomimo tego, że poziom serotoniny wzrasta bardzo szybko po podaniu leku to widoczne poprawy w zachowaniu można zaobserwować dopiero po kilku tygodniach.

Serotonina jest tylko jednym z wielu czynników, które mogą odgrywać rolę w depresji. Nowe badania wskazują na inne biologiczne czynniki depresji, w tym podwyższony poziom hormonu stresu, zakłócenia w układzie immunologicznym, nieprawidłowe działanie niektórych części mózgu i złe odżywianie.

zobacz film:  Jak działa serotonina?

Środa, 24 Sierpień 2011 12:35

Farmakoterapia zaburzeń nerwicowych.

Farmakoterapia stosowana jest najczęściej we wstępnej fazie leczenia silnych zaburzeń nerwicowych. Leczenie farmakologiczne zaburzeń nerwicowych w dużej mierze opiera się na stosowaniu środków uspokajających i redukujących napięcie i objawy somatyczne, towarzyszące tym stanom.


Należy pamiętać, że najbardziej skuteczną metodą leczenia zaburzeń nerwicowych jest psychoterapia - czyli wieloaspektowe działanie psychologiczne, w wyniku którego pacjent może poznać ukryte znaczenie swoich objawów i ich przyczyny, wypracować w sobie nowe formy funkcjonowania. Farmakoterapia bez psychoterapii skuteczna jest tylko okresowo i nie powinna być stosowana, jako jedyna forma leczenia.

 

Wybór leku przez psychiatrę zależy od przyczyny i rodzaju występujących objawów. W leczeniu nerwic najczęściej stosuje się:

- w farmakoterapii ostrych objawów lękowych: zazwyczaj bardzo skuteczne jest zastosowanie benzodiazepin (np.: lorazepam, temazepam i medazepam). Jednak ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia uzależnienia oraz objawy uboczne, benzodiazepiny powinny być stosowane krótkotrwale.

- w farmakoterapii lęku uogólnionego: powszechnie stosuje się wenlafaksynę lub buspiron, powodzenie w terapii dają również benzodiazepiny, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tianeptyny, opipramol, hydroksyzyny.

- w farmakoterapii lęku napadowego: trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (kolmipramina, imipramina), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (paroksetyna, fluwoksamina, sertralina, fluoksetyna, citalopram) oraz benzodiazepiny (alprazolam i klonazepam).


- w farmakoterapii epizodu depresji powstałej w przebiegu nerwicowych zaburzeń adaptacyjnych: zaleca się trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.


- w farmakoterapii zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych: zaleca się inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (fluoksetynę, fluwoksaminę, sertralinę, paroksetynę, lub citalopram) a także klomipraminę i wenlafaksynę.


- w farmakoterapii fobii społecznej: paroksetyny, sertraliny, fluwoksaminy i moklobemid.


Czym jest stres?

Natura nie tworzy niczego bez potrzeby, także stres powstał w określonym celu: ma nam pomagać w chwilach zagrożenia. Stres jest czynnikiem biologicznym, reakcją organizmu na stawiane mu wymagania - wiąże się on z gotowością do działania. Gdy czujemy zagrożenie, organizm podejmuje kroki mające pomóc nam w jego pokonaniu. Przyspieszony oddech szybciej dostarcza tlen do krwi, serce pompuje mocniej (kołacze). Aby powiększyć sprawność fizyczną wzrasta poziom adrenaliny.

 

Jak przebiega reakcja na stres?


Reakcja jest zbudowana z trzech faz:

- Faza alarmowa - Gruczoły wewnętrzne (przysadka mózgowa i kora nadnerczy) wydzielają hormony przygotowujące organizm do wzmożonego wysiłku, jednostka przeżywa napięcie i różne objawy psychosomatyczne np. pocenie się, bóle zębów, głowy, uczucie pełnego żołądka itp.
- Faza adaptacji (efektywnej odporności) - organizm uczy się skutecznie i bez nadmiernych zaburzeń radzić sobie ze stresorem. Jeśli organizm poradzi sobie z trudną sytuacją wszystko wraca do normy.

W innym wypadku następuje faza wyczerpania.
- Faza wyczerpania - Stałe pobudzenie całego organizmu (przewlekły stres) prowadzi do wyczerpania zasobów odpornościowych, co może prowadzić do chorób psychosomatycznych. W szczególnych wypadkach prowadzi nawet do śmierci.

 

Jak pokonać stres?


Kontrolę poziomu stresu możemy osiągnąć na wiele sposobów, m.in.:

- Unikanie: Jeżeli określone zdarzenie na pewno będzie miało dla nas nieprzyjemny przebieg a jednocześnie nie przyniesie jakichkolwiek korzyści, próba uniknięcia go jest optymalnym rozwiązaniem.
- Powtarzanie: Uczestnicząc w pewnym zdarzeniu wiele razy, np. idąc kolejny raz na rozmowę kwalifikacyjną, możemy osiągnąć określony poziom swobody, pewności siebie, który pozwoli na pełną ekspresje naszych możliwości.
- Planowanie: Dokonując analizy wyimaginowanych przyczyn wywołujących stres, możemy dokonać również analizy możliwych sposobów odpowiedzi, reakcji na te zdarzenia.

Jednym z prostszych sposobów walki ze stresem są ćwiczenia oddechowe. Przeciętny człowiek wykorzystuje tylko niewielką część możliwości, jaką daje mu oddychanie. Lepsze ich wykorzystanie prowadzi do pełniejszego zdrowia fizycznego i psychicznego. Ćwiczenia oddechowe rozładowują napięcia mięśniowe oraz pozwalają dotrzeć do stłumionych emocji i uwolnić się od reakcji organizmu na sytuację stresową.

 

Przykładowe ćwiczenia:

 

Ćwiczenie oddechowe nr 1

•    Licz od 10 do 1
•    Rób wdechy pomiędzy cyframi

Ćwiczenie oddechowe nr 2

•    Wstań
•    Wyprostuj się
•    Weź głęboki wdech podnosząc jednocześnie ręce do góry
•    Uśmiechnij się
•    Wypuść powietrze ustami opuszczając ręce.

Ćwiczenie oddechowe 3

•    Siedząc, jeśli to możliwe zamknij oczy
•    Licz do 4 robiąc wdech
•    Wstrzymaj powietrze licząc do 4
•    Wypuszczaj powietrze ustami jak najwolniej nadal odliczając (np. do 8 )
•    Powtórz tyle razy, ile będziesz potrzebował.

 

Polecamy film na temat stresu:


feed-image Feed Entries

Uwaga! .

Uzywamy plikow cookies, by ulatwic korzystanie z naszego serwisu. Jesli nie chcesz, by pliki cookies byly zapisywane na Twoim dysku, zmien ustawienia swojej przegladarki internetowej.

EU Cookie Directive Module Information