Pedagogika / Artykuły

admin

admin

Adres witryny:

Uchwalona w 1970r w Genewie „Międzynarodowa Karta Wychowania do Czasu Wolnego”, mówi że „ Każdy człowiek ma prawo do uczenia się jak korzystać z czasu wolnego. Rodzina, szkoła i środowisko powinny go przygotować do sztuki wykorzystania czasu wolnego w sposób najbardziej pożyteczny.

W szkołach, na lekcjach, na kursach, wykładach dzieci, młodzież i dorośli powinni mieć warunki do rozwijania swoich zdolności, wiadomości i umiejętności.”[1] Karta podkreśla, że prawo do czasu wolnego jest podstawowym ludzkim prawem, takim samym jak prawo do edukacji, pracy i zdrowia. Rodzi się pytanie: jak nauczyć młodych ludzi korzystania z czasu wolnego w sposób wartościowy, odpowiedzialny?

Światowe Stowarzyszenie Czasu Wolnego i Rekreacji (World Leisure and Recreation Association) powstałe w 1956r zajmuję się problematyką wychowania do czasu wolnego (leisure education). Wychowanie do czasu wolnego wg tej organizacji to trwający całe życie proces, który zakłada rozwój postaw, wartości, wiedzy i umiejętności potrzebnych dla właściwego wykorzystania potencjału czasu wolnego. Wychowanie to powinno być traktowane jako część pełnej edukacji, jako część procesu socjalizacji człowieka, w które zaangażowane są: szkoła, społeczność lokalna oraz osoby profesjonalnie związane z czasem wolnym.[2]

Rodzina jako podstawowa komórka społeczna pełni największą rolę w zakresie wychowywania do czasu wolnego. Szczególnie istotną funkcje spełnia ona w początkowym okresie życia dziecka, gdy nabywane są pierwsze doświadczenia, umiejętności oraz czerpane są wzory zachowań (np.: od rodziców, rodzeństwa, dziadków). Sposób spędzenia czasu wolnego przez rodziców wpływa na kształtowanie się zainteresowań u dziecka i tym samym przejmowaniu przez tych drugich podobnych czynności w dojrzałym życiu. W zależności od przekazanych wartości przez rodzinę, spędzanie czasu wolnego w dorosłym życiu może opierać się na podróżowaniu, rozwojowi osobowości lub z drugiej strony - bezwartościowej rozrywce.

Zadania rodziny w wychowaniu do wolnego czasu powinny polegać na uświadamianiu dzieciom i młodzieży negatywnych skutków partycypowania w dezaprobowanych społecznie formach spędzania czasu wolnego. Rodzice powinni pamiętać, że rekreacja fizyczna w rodzinie, wspólne wzory spędzania czasu wolnego podnoszą jakość życia i atmosferę, sprzyjając przy tym kształtowaniu w niej stosunków partnerskich.

Poza rodziną szczególne znaczenie w wychowaniu do czasu wolnego odgrywają szkoła i środki masowego przekazu.

Zadaniem szkoły jest nie tylko nauczać tu i teraz, ale także pośrednio wpływać na to, co młodzi ludzie robią w czasie wolnym. Jak spędzać czas wolny szkoła pokazuje poprzez zajęcia pozalekcyjne, koła zainteresowań, czy też wycieczki szkolne. Na lekcjach nauczyciele powinni przedstawiać zagrożenia wynikające z nieprawidłowego wykorzystania czasu wolnego, wzbudzać zainteresowanie wartościowymi formami spędzania czasu wolnego.

Niestety, najczęściej czas wolny uczniów, nie spotyka się z zainteresowaniem nauczycieli, a znaczenie szkoły w wychowaniu do czasu wolnego jest znikome. Zajęcia pozalekcyjne, pozaszkolne - prowadzone przez nauczycieli - są rzadkością.

W takich warunkach wzorce spędzania czasu wolnego w XXI wieku kreują i przedstawiają głównie środki masowego przekazu (TV, radio, Internet, prasa itd.). Mają one największy wpływ na kształtowanie wśród dzieci młodzieży mody na określone formy spędzania czasu wolnego. Komunikaty medialne, reklamy, programy rozrywkowe pokazują co i jak można robić w czasie wolnym. Moda kształtowana przez media w szybkim tempie się zmienia, to co było popularne jeszcze 10 lat temu (np. rowery bmx, tamagotchi) dziś może być całkiem zapomniane. Mody nikt nie jest w stanie kontrolować, nie mniej jednak warto uczyć młodego pokolenia odbierać komunikaty medialne w sposób rozumny, analityczny oraz pokazywać alternatywy dla przesłań „medialnego koktajlu”. Jest to jedyny sposób na to, aby młodzi ludzie wybierali takie formy spędzania czasu wolnego, które będą korzystne dla nich samych i otoczenia.

Istotne w procesie wychowania młodego pokolenia do czasu wolnego są także różnego typu organizacje młodzieżowe (turystyczne, sportowe, muzyczne itp.). Działalność w organizacjach społecznych (w przeciwieństwie do szkoły) nie jest przymusowa, każdy ma prawo jej wyboru zgodnie z zainteresowaniami.

Polska w porównaniu z takimi krajami jak: Niemcy, Francja czy też Norwegia jest daleko w tyle pod względem przynależności młodych ludzi do organizacji społecznych. Ich znaczenie w procesie wychowania, kształtowania wzorów spędzania czasu wolnego jest bardzo duże, mimo to brak szerszego zainteresowania tym tematem na poziomie regionalnym. Dzięki uczestnictwu w organizacjach, młodzież nie tylko spędza czas wolny aktywnie, ale także rozbudza inicjatywę, uczy się demokracji i pełnienia różnych ról społecznych.


[1] M. Marcinkowki, op.cit., s. 80.
[2] Tamże s. 81.
Poniedziałek, 23 Styczeń 2012 11:12

Bezsenność: zmora naszych czasów.

Zdrowy sen uzupełnia stracone w ciągu dnia zasoby energii, dodaje witalności. Niestety - szybki styl życia, stres, liczne obowiązki - dla wielu osób oznaczają problemy z zaśnięciem lub nieprzespane noce.

Odpowiedni sen

Za optymalną ilość snu przyjmuje się 7-8 godzin, ale nie oznacza to, że ludzie śpiący 5 albo 6 godzin, mają powody do niepokoju lub paniki. Ilość snu, jakiej potrzebuje każdy z nas znacznie się różni. Jeśli sen przynosi odprężenie, nie czujemy się niewyspani i zmęczeni w ciągu dnia, potrzebujemy po prostu nieco mniej snu niż przeciętny człowiek.

 

Przyczyny bezsenności

 

Bezsenność może być zaburzeniem lub chorobą o charakterze pierwotnym, lub wtórnym – towarzyszącym innym – najczęściej dużo poważniejszym dolegliwościom fizycznym lub psychicznym.

Najczęściej przyczyn bezsenności można doszukiwać się w nadużywaniu kawy, herbaty, alkoholu, braku aktywności fizycznej, przepracowywaniu się. Na kłopoty z zasypianiem skarżą się też osoby pracujące w systemie zmianowym, które zmuszone są do zakłócenia swojego naturalnego rytmu dobowego poprzez nocną aktywność.

Bezsenność o charakterze wtórnym, towarzyszy licznym chorobom somatycznym, które aktualnie przechodzimy. Bardzo często związana jest z bólem, towarzyszącym chorobom nowotworowym, reumatologicznym i neurologicznym. Bezsenność mogą powodować również schorzenia tarczycy, zaburzenia hormonalne czy choroby układów oddechowego i naczyniowo – sercowego.

Bezsenność o charakterze wtórnym towarzyszy niemal zawsze zaburzeniom i chorobom psychicznym. Do największych „wrogów naszego snu” zalicza się depresję, schizofrenię, nerwice i różnego rodzaju uzależnienia.

Objawy bezsenności


Objawy bezsenności są zróżnicowane, wśród nich można wymienić:


•    senność oraz uczucie niewyspania/zmęczenia występujące w ciągu dnia,
•    budzenie się w nocy,
•    trudność w zasypianiu,
•    budzenie się za wcześnie rano,
•    obniżenie nastroju, depresja, drażliwość,
•    zamartwianie się snem i sprawami z nim związanymi,
•    trudności w koncentracji i skupieniu uwagi,
•    bóle głowy, najczęściej o charakterze napięciowym,
•    dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego – bóle brzucha, wzdęcia, zaparcia, biegunki,
•    pogorszenie jakości wykonywanych zadań i popełnianie błędów.
Do stwierdzenia bezsenności nie jest konieczne wystąpienie wszystkich objawów.

Leczenie bezsenności

O ile przyczyny bezsenności nie są związane z innymi chorobami - leczenie bezsenności w pierwszej kolejności obejmuje zadbanie o właściwą higienę snu: przewietrzenie pomieszczenia, w którym stoi łóżko, spożycie lekkiego posiłku bez kawy najpóźniej 2 godziny przed snem, wzięcie ciepłej kąpieli, obejrzenie uspokajającego filmu czy posłuchanie relaksującej muzyki. Ważne, żeby wyciszyć swój umysł i wprowadzić go w nocny tryb funkcjonowania.

Jeśli te sposoby nie pomagają w rozwiązaniu bezsenności lub bezsenność związana jest z innymi chorobami – należy ZAWSZE udać się do lekarza po poradę. Tylko odpowiedni specjalista jest w stanie prawidłowo zdiagnozować nasze problemy oraz dobrać ew. formy leczenia.





Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychoanalitycznej

zaprasza na wykład

Agnieszki Leźnickiej - Łoś

„Ameryka jako obiekt przeniesienia u pacjenta narcystycznego.
Uwagi o nadużyciu i nadużywaniu wynikającym z poczucia krzywdy.”

Wykład odbędzie się 17 lutego 2012 o godzinie 20.00
w siedzibie PTPP w Warszawie,
ul. Złota 9 m 8. Wstęp 25 zł.

Wykład będzie połączony z promocją drugiego wydania książki Autorki
„Nauczyć się kochać. Terapia psychoanalityczna w teorii i praktyce”.
Po wykładzie będzie można nabyć tę książkę oraz inne wydane przez Wydawnictwo Imago.


feed-image Feed Entries

Uwaga! .

Uzywamy plikow cookies, by ulatwic korzystanie z naszego serwisu. Jesli nie chcesz, by pliki cookies byly zapisywane na Twoim dysku, zmien ustawienia swojej przegladarki internetowej.

EU Cookie Directive Module Information