Piątek, 18 Listopad 2011 06:51

Lęk przed szkołą.

Redaktor:  admin
Oceń ten artykuł
(2 głosów)

 

Jutro musisz iść do szkoły i napawa Cię to strachem bądź wewnętrznym niepokojem? A może Twoje dziecko płacze na samą myśl, że kolejne kilka godzin musi spędzić w szkolnych ławach? Otóż, nie jesteś wyjątkiem, taka sytuacja dotyczy coraz większej grupy osób.


Wiele dzieci doświadcza niepokoju i strachu związanego z uczęszczaniem do szkoły. Objawy szkolnej fobii odznaczają się przede wszystkimi: bólami brzucha, nudnościami, zmęczeniem, drżeniem, przyspieszonym biciem serca i częstym wychodzeniem do toalety. Małe dzieci (do lat 8) odczuwają lęk przed szkołą ze względu na oddzielenie ich od rodziców i zazwyczaj ten stan przemija wraz z upływem czasu. Dzieci starsze (powyżej 8 lat) są z kolei narażone na lęk przed szkołą, związany z fobią społeczną, która może powstać w wyniku częstego stresu np. wskutek obowiązku pracy grupowej, czytania na głos lub udzielania odpowiedzi przy całej klasie. Dzieci nie nauczone w wieku przedszkolnym kontaktu z rówieśnikami, po rozpoczęciu nauki w szkole przeżywają traumę spowodowaną koniecznością znalezienia swojego miejsca w obcym, czasami nieprzyjaznym środowisku. W tym wieku zaczynają się pierwsze bójki i konflikty, a dziecko nie nauczone postaw obronnych, łatwo może zniechęcić się do szkoły, co wywołuje u niego trwały lęk. Dziecko ze strachu przed pójściem do szkoły może dostać ataku paniki, co tylko potęguje strach i wywołuje kolejne ataki, przez co rośnie spirala obaw, z którymi rodzice często nie wiedzą, jak postępować.

Zjawisko to dotyczy także starszych dzieci, dla których szkoła nie jest nowym elementem w ich życiu. Zdarza się, że po długiej przerwie letniej lub nieobecności związanej z dłuższą chorobą, po powrocie do szkoły dzieci nie potrafią się odnaleźć, co jest dla nich traumatyczne, zwłaszcza kiedy słabną kontakty z rówieśnikami lub zmienia się nauczyciel-wychowawca. Nawet starsi uczniowie mogą przyzwyczaić się w czasie przerwy wakacyjnej do siedzenia w domu, opieki rodziców i stałego poczucia bezpieczeństwa, a powrót do szkoły okazuje się być zupełnym przeciwieństwem wygodnego i spokojnego życia, wywołując tym samym lęk. Najczęstsze przyczyny szkolnej fobii to:

- zastraszanie dziecka przez rówieśników,

- rozpoczęcie nauki w szkole po raz pierwszy,

- przeprowadzka do nowego rejonu i konieczności zmiany szkoły oraz poznania nowych przyjaciół,

- nieobecność w szkole przez długi czas z powodu choroby lub przerwy wakacyjnej,

- żałoba po utracie bliskiej osoby,

- poczucie zagrożenia przez pojawienie się rodzeństwa w rodzinie,

- dziecko było świadkiem tragicznego wydarzenia w szkole bądź jej okolicach,

- problemy w domu, związane z postawami patologicznymi,

- rozpad rodziny w wyniku separacji lub rozwodu,

- nieumiejętność nawiązywania kontaktów społecznych,

- niska samoocena i słabe wyniki w nauce.

Fobię szkolną można zdusić w zarodku, ucząc dziecko od najmłodszych lat podstawowych umiejętności budowania relacji społecznych i postaw obronnych w sytuacjach kryzysowych. Najczęściej lęk przed szkołą odczuwają dzieci z rodzin nadopiekuńczych, które mówiąc kolokwialnie, trzymały dziecko „pod kloszem”. Jeśli dziecko jest poważnie zagrożone szkolną fobią, a objawy tego stanu, mimo starań rodziców, nie ustępują, wówczas lepiej złożyć wizytę u pediatry lub psychologa. W rozwiązaniu problemu może pomóc także sama szkoła, a nauczyciele powinni być świadomi istnienia tego zjawiska. Dziecko przez pewien okres mogłoby się uczyć w odrębnej, mniej licznej klasie (jeśli szkoła ma możliwości wprowadzenia takiego rozwiązania), co mogłoby pomóc dziecku odzyskać poczucie bezpieczeństwa i stopniowo budować kontakt z rówieśnikami. Wrażliwe matki powinny pohamować swoją nadopiekuńczość i pozwolić dziecku na większą swobodę w podejmowaniu decyzji, aby dziecko miało szansę zrobić błąd i wyciągnąć z tego wnioski. Wówczas nabierze pewności siebie, co przełoży się także na życie szkolne, niwelując tym samym lęki i niepokoje. Rodzice, którzy zetknęli się z tym problemem powinni ponadto:

- zapewnić dziecko o swoim wsparciu i nie bagatelizować jego problemów,

- wyjaśnić, że jego obawy są naturalne, aby dziecko nie bało się własnego strachu,

- budzić w dziecku odwagę do chodzenia do szkoły,

- wyrażać swoją dumę z postępów dziecka.

Jeśli dziecku dotkniętemu fobią szkolną, uda się z pomocą rodziców, pedagogów, przyjaciół i terapeutów zbudować poczucie własnej wartości, ma ogromne szanse na powrót do zdrowia i lepsze będzie jego życie osobiste oraz kontakty społeczne, a później i zawodowe.

Ostatnia aktualizacja: Poniedziałek, 21 Listopad 2011 08:59
admin

Ostatnie od admin

Powiązane artykuły (wg słów kluczowych)

W górę

Uwaga! .

Uzywamy plikow cookies, by ulatwic korzystanie z naszego serwisu. Jesli nie chcesz, by pliki cookies byly zapisywane na Twoim dysku, zmien ustawienia swojej przegladarki internetowej.

EU Cookie Directive Module Information