Pedagogika / Artykuły

Sobota, 10 Grudzień 2011 03:32

Test Becka w diagnozie depresji.

Redaktor: admin

Depresja jest poważną chorobą, która sprawia niemałe trudności diagnostyczne. Nie ma badań, metod - które bezsprzecznie wskazywałyby na depresję u pacjenta. Niemniej jednak, istnieją pewne testy, które ułatwiają rozpoznanie depresji. Takim narzędziem, które można wykorzystać w rozpoznaniu depresji, jest tzw. test Becka.

 

Badanie określane mianem testu Becka zostało utworzone w 1961 roku przez doktora Aarona Becka. Test ma formę kwestionariusza, składającego się z 21 pytań, na które należy odpowiedzieć samodzielnie i jednoznacznie. Wypełnia się go zawsze w odniesieniu do konkretnego okresu czasu, który może obejmować na przykład jeden miesiąc, tydzień, czy nawet ostatnią dobę. Pacjent w każdym pytaniu ma do wyboru cztery warianty odpowiedzi, które odpowiadają kolejno większej intensywności objawów. Są one punktowane odpowiednio, jako 0, 1, 2, 3 punkty. Czas wypełniania testu powinien wynosić około 20 minut.

 

Jeśli po wypełnieniu wszystkich pól w kwestionariuszu testu Becka i zsumowaniu punktów skala wskazuje niepokojące wyniki, powinny być one wystarczającą motywacją do odwiedzenia lekarza specjalisty.

 

Poniżej znajdują się pytania wraz z odpowiedziami do testu:

 

Pytanie 1

0 - nie jestem smutny ani przygnębiony.

1 - odczuwam często smutek i przygnębienie.

2 - przeżywam stale smutek, przygnębienie i nie mogę uwolnić się od tych przeżyć.

3 - jestem stale tak smutny i nieszczęśliwy, że jest to nie do wytrzymania.

Pytanie 2

0 - nie przejmuję się zbytnio przyszłością.

1 - często martwię się o przyszłość.

2 - obawiam się, że w przyszłości nic dobrego mnie nie czeka.

3 - czuje, że przyszłość jest beznadziejna i nic tego nie zmieni.

Pytanie 3

0 - sądzę że nie popełniam większych zaniedbań.

1 - sądzę że czynię więcej zaniedbań niż inni.

2 - kiedy spoglądam na to co robiłem, widzę mnóstwo błędów i zaniedbań.

3 - jestem zupełnie niewydolny i wszystko robię źle.

Pytanie 4

0 - to co robię sprawia mi przyjemność.

1 - nie cieszy mnie to co robię.

2 - nic mi teraz nie daje prawdziwego zadowolenia.

3 - nie potrafię przeżywać zadowolenia i przyjemności i wszystko mnie nuży.

Pytanie 5

0 - nie czuję się winnym ani wobec siebie ani wobec innych.

1 - dość często miewam wyrzuty sumienia.

2 - często czuję że zawiniłem.

3 - stale czuję się winnym.

Pytanie 6

0 - sądzę, że nie zasługuję na karę.

1 - sądzę, że zasługuję na karę.

2 - spodziewam się ukarania.

3 - wiem, że jestem karany (lub ukarany)

Pytanie 7

0 - jestem z siebie zadowolony.

1 - nie jestem z siebie zadowolony.

2 - czuję do siebie niechęć.

3 - nienawidzę siebie.

Pytanie 8

0 - nie czuję się gorszy od innych.

1 - zarzucam sobie że jestem nieudolny i popełniam błędy.

2 - stale potępiam siebie za popełnione błędy.

3 - winie siebie za wszystko zło które istnieje.

Pytanie 9

0 - nie myślę o odebraniu sobie życia.

1 - myślę o samobójstwie - ale nie mógłbym tego dokonać.

2 - pragnę odebrać sobie życie.

3 - popełnię samobójstwo jak będzie odpowiednia sposobność.

Pytanie 10

0 - nie płaczę częściej niż zwykle.

1 - płaczę częściej niż dawniej.

2 - ciągle chce mi się płakać.

3 - chciałbym płakać lecz nie jestem w stanie.

Pytanie 11

0 - nie jestem bardziej podenerwowany niż dawniej.

1 - jestem bardziej nerwowy i przykry niż dawniej.

2 - jestem stale nerwowy i rozdrażniony.

3 - wszystko co dawniej mnie drażniło stało się obojętne.

Pytanie 12

0 - ludzie interesują mnie jak dawniej.

1 - interesuje się ludźmi mniej niż dawniej.

2 - utraciłem większość zainteresowań innymi ludźmi.

3 - utraciłem wszelkie zainteresowania innymi ludźmi.

Pytanie 13

0 - decyzje podejmuję łatwo tak jak dawniej.

1 - częściej niż kiedyś odwlekam podjęcie decyzji.

2 - mam dużo trudności z podjęciem decyzji.

3 - nie jestem w stanie podjąć żadnej decyzji.

Pytanie 14

0 - sądzę, że wyglądam nie gorzej niż dawniej.

1 - martwię się tym, że wyglądam staro i nieatrakcyjnie.

2 - czuję, że wyglądam coraz gorzej.

3 - jestem przekonany że wyglądam okropnie i odpychająco.

Pytanie 15

0 - mogę pracować tak jak dawniej.

1 - z trudem rozpoczynam każdą czynność.

2 - z wielkim wysiłkiem zmuszam się do zrobienia czegokolwiek.

3 - nie jestem w stanie nic robić.

Pytanie 16

0 - sypiam dobrze jak zwykle.

1 - sypiam gorzej niż dawniej.

2 - rano budzę się 1 - 2 godziny za wcześnie i trudno jest mi ponownie usnąć.

3 - budzę się kilka godzin za wcześnie i nie mogę usnąć.

Pytanie 17

0 - nie męczę się bardziej niż dawniej.

1 - meczę się znacznie łatwiej niż poprzednio.

2 - męczę się wszystkim co robię.

3 - jestem zbyt zmęczony aby cokolwiek robić.

Pytanie 18

0 - mam apetyt nie gorszy niż dawniej.

1 - mam trochę gorszy apetyt.

2 - apetyt mam wyraźnie gorszy.

3 - nie mam w ogóle apetytu.

Pytanie 19

0 - nie tracę na wadze ciała (w okresie ostatniego miesiąca)

1 - straciłem na wadze więcej niż 2 kg.

2 - straciłem na wadze więcej niż 4 kg.

3 - straciłem na wadze więcej niż 6 kg.

(jeśli się odchudzasz specjalnie to się nie liczy)

Pytanie 20

0 - nie martwię się o swoje zdrowie bardziej niż zawsze.

1 - martwię się swoimi dolegliwościami, mam rozstrój żołądka, zaparcia, bóle.

2 - stan mego zdrowia bardzo mnie martwi często o tym myślę.

3 - tak bardzo martwię się o swoje zdrowie, że nie mogę o niczym innym myśleć.

Pytanie 21

0 - moje zainteresowania seksualne nie uległy zmianom.

1 - jestem mniej zainteresowany sprawami płci (seksu).

2 - problemy płciowe wyraźnie mniej mnie interesują.

3 - utraciłem wszelkie zainteresowania sprawami seksualnymi.

 

 

Wyniki:

0 do 11 punktów - brak depresji

12 do 19 punktów - łagodna depresja

20 - 25 punktów - średnia depresja

26 i więcej - ciężka depresja

 

Środa, 09 Listopad 2011 17:13

Depresja jesienna

Redaktor: admin

Listopad jest okresem, w którym dominuje jesienny typ pogody, zdominowany przez częste zachmurzenie, chłód i opady. Mimo, że ta pora roku potrafi być piękna, wiele osób zaczyna odczuwać symptomy pogorszenia nastroju, potocznie nazywane „jesienną depresją”, której objawy są bardzo podobne do depresji przewlekłej, a należą do nich:


- bóle głowy,
- nieuzasadniony niepokój,
- trudności z koncentracją,
- utrata energii,
- utrata zainteresowania seksem,
- zaburzenia snu,
- przyrost masy ciała, 
- wahania nastroju.

Pogorszenie samopoczucia dotyka nas zazwyczaj jesienią i zimą, kiedy dni są krótsze i jesteśmy narażeni na mniejszy dopływ promieni słonecznych. Dotyczy to szczególnie krajów leżących na półkuli północnej na wysokich szerokościach geograficznych. Ciekawym zjawiskiem jest fakt, że mieszkańcy szeroko rozumianego Południa, choć biedniejsi, nie mają tak dużego problemu z depresją jesienną jak mieszkańcy Północy – zamożni i znakomicie zorganizowani. Największy odsetek samobójstw w stosunku do liczby ludności, spowodowany depresją sezonową notuje się na Litwie, w Rosji i w Szwecji. Problem jest szczególnie poważny w tych regionach, gdzie panuje noc polarna, ponieważ nie każdy organizm jest w stanie wytrzymać kilkumiesięcznego braku dopływu promieni słonecznych. Polskę również można zaliczyć, pod względem geograficznym, do krajów Północy. Praktycznie od października do lutego dominuje u nas pogoda pochmurna, chłodna z niewielką ilością dni pogodnych, co sprawia, że wielu z nas odczuwa te same skutki depresji jesiennej, co mieszkańcy Skandynawii, Kanady czy Rosji. Jak zatem widać, nie jesteśmy osamotnieni w naszym gorszym samopoczuciu, a najważniejsze, żeby nie pozwolić temu sezonowemu obniżeniu nastroju przerodzić się w poważniejszą chorobę.

 

Należy jednak zauważyć, że nie wszystkich dotyka jesienna depresja, a prawdopodobieństwo zaistnienia tego zjawiska zwiększa się wraz z występowaniem stresu, a niektórzy naukowcy uważają również, że jest to zaburzenie dziedziczne. Dotyka to najczęściej osób w wieku od 18 do 30 lat, choć tak naprawdę może rozwinąć się w każdym wieku. Depresja jesienna rozwija się też częściej u kobiet niż mężczyzn. Zaburzenie to jest związane ze zmianami ilości światła w okresie jesienno-zimowym. Światło pobudza część mózgu zwaną podwzgórzem, które kontroluje nastrój, apetyt i sen. U osób z jesienną depresją, brak światła i wskutek tego obniżenie ilości niektórych substancjami chemicznych mózgu i hormonów może powodować, że podwzgórze nie działa prawidłowo. Ważnym czynnikiem jest również serotonina, która odgrywa istotną rolę w dobrym samopoczuciu, a w okresie jesienno-zimowym jej poziom ulega obniżeniu, co powoduje występowanie objaw depresji jesiennej.

 

Co ciekawe, według badań przeprowadzonych w 1996 roku w Stanach Zjednoczonych, wykazano, że osoby, które są bardziej pomysłowe, emocjonalnie wrażliwe i posiadające niekonwencjonalne pomysły częściej zapadają na sezonową depresję niż osoby o niskim poziomie IQ. Sytuacja taka wynika z faktu, że witamina D, której dostarczają promienie słoneczne, bardzo dobrze wpływa na koncentrację i zdolność do nauki, a zatem jej niedobór w okresie jesienno-zimowym wywołuje u ludzi inteligentnych, pracujących umysłowo, poczucie bezsilności, utraty energii, co często kończy się depresją jesienną. Należy przy tym zaznaczyć, że jest to stan przejściowy, który mija wraz z wydłużeniem dni i nadejściem cieplejszej pory roku. Jeśli jednak obniżenie nastroju utrzymuje się dłużej, wówczas mamy do czynienia z depresją przewlekłą.

 

Na samym końcu warto zaakcentować pozytywne aspekty występowania depresji sezonowej. Otóż, na podstawie wieloletnich obserwacji naukowcy doszli do wniosku, że okres jesienno-zimowy cechujący się obniżeniem nastroju i utratą energii u znacznej części społeczeństwa, cechuje się niższym poziomem przestępczości aniżeli okres wiosenno-letni. Wynika to z faktu, że skutkiem jesiennej depresji jest zazwyczaj zobojętnienie, czasami przejawiające się postawami autodestrukcyjnymi, ale osoby dotknięte tym zaburzeniem bardzo rzadko uciekają się do przemocy wobec otoczenia zewnętrznego. Każdy z Was, który borykał się z problemem depresji, doskonale zdaje sobie sprawę, jak ukierunkowane jest wówczas myślenie człowieka. Czy myśli się częściej o czynach przestępczych czy też biernie przyjmuje się postawy autodestrukcyjne? Paradoks polega na tym, że właśnie w krajach Północy, gdzie depresja jesienna, a w ślad za nią utrata energii, jest zjawiskiem powszechnym, liczba przestępstw jest znacznie mniejsza niż w krajach Południa, których mieszkańcy mają spore pokłady energii (co widać na przykładzie ich codziennego zachowania). Nie ulega jednak wątpliwości, że depresja jesienna jest zjawiskiem obiektywnie negatywnym, które należałoby skutecznie eliminować, a sposoby radzenia sobie z nią, przedstawimy w następnym artykule.


Wykład Pani dr hab. med. Dominiki Dudek pod tytułem "Depresja, depresje czy zjawiska dwubiegunowe". Wykład i dyskusja miały miejsce podczas I Konferencji Naukowej Szpitala Babińskiego w Krakowie w dniach 3 - 4 grudnia 2009 r.

Piątek, 28 Październik 2011 16:06

O depresji po amerykańsku / film dokumentalny.

Redaktor: admin

Każdy z nas nosi jakiś "bagaż", radzimy sobie z nim różnie.. jak sobie radzić z problemami, kiedy i gdzie szukać pomocy? co zrobić żebyśmy byli szczęśliwsi? - Neurotyk poleca film dokumentalny po "amerykańsku" o depresji (w kontekście religijnym):

Neurotyk wyszperał na serwisie YouTube bardzo ciekawy wykład dr Zdzisława Plesa pod tytułem "Sposoby radzenia sobie z depresją u dorosłych i dzieci"- wygłoszony podczas wrześniowego spotkania poznańskiej filii Stowarzyszenia Promocji Zdrowego Stylu Życia. Obowiązkowy do obejrzenia - naprawdę warto! :)

Sobota, 22 Październik 2011 07:33

Sezonowa depresja - jak sobie z nią radzić?

Redaktor: admin

Koniec lata i coraz krótsze wieczory wiążą się z ryzykiem zaburzeń nastroju. Jego poważny spadek może świadczyć o pojawieniu się depresji sezonowej.

Jak sobie z nią poradzić? Zachęcamy do wysłuchania audycji radiowej:

Część I Część II

Sobota, 27 Sierpień 2011 00:13

Serotonina a depresja.

Redaktor: admin

Zaburzenia depresyjne związane są z nieprawidłowym poziomem serotoniny, lecz naukowcy nadal starają się ustalić, jaki dokładnie mechanizm powoduje niewłaściwą regulację poziomu tej substancji i od jakich czynników zależy.

Serotonina jest jednym z neuroprzekaźników, czyli substancji odpowiedzialnych za przekazywanie informacji od jednego neuronu do drugiego. Jest ona syntetyzowana w komórkach błony śluzowej jelit, neuronach splotu jelitowego oraz neuronach ośrodkowego układu nerwowego. Została ona wykryta w surowicy (serum - stąd nazwa), skąd może być wychwytywana i magazynowana przez płytki krwi.

Aby doszło do procesu przewodzenia, cząsteczki serotoniny zostają uwolnione z końca komórki presynaptycznej do szczeliny synaptycznej. Cząsteczki serotoniny mogą wówczas związać się do białek receptorowych w komórce postsynaptycznej, które powodują zmianę stanu elektrycznego tejże komórki. Tą zmianą może być zarówno wzbudzenie komórki spowodowane wysłaniem sygnału chemicznego lub jej zahamowanie. Nadmiar serotoniny jest wychwytywany przez komórkę presynaptyczną i przetwarzany ponownie. Wychwyt zwrotny, czyli proces usuwania przekaźnika po jego uwolnieniu, determinuje zasięg, czas trwania i obszar aktywacji receptora. Każdy transmiter nieusunięty ze szczeliny hamuje przedostawanie się kolejnych sygnałów.

Spadek poziomu serotoniny może powodować pogorszenie nastroju, przejadanie się, zwiększenie wrażliwości na ból i zaburzenia temperatury ciała.

Leki, które zwalczają depresję, działają poprzez zwiększanie ilości serotoniny dostępnej dla komórek nerwowych w mózgu. Jak pokazuje praktyka - pomimo tego, że poziom serotoniny wzrasta bardzo szybko po podaniu leku to widoczne poprawy w zachowaniu można zaobserwować dopiero po kilku tygodniach.

Serotonina jest tylko jednym z wielu czynników, które mogą odgrywać rolę w depresji. Nowe badania wskazują na inne biologiczne czynniki depresji, w tym podwyższony poziom hormonu stresu, zakłócenia w układzie immunologicznym, nieprawidłowe działanie niektórych części mózgu i złe odżywianie.

zobacz film:  Jak działa serotonina?

Wtorek, 02 Sierpień 2011 22:01

depresja - test.

Redaktor: admin

Tzw. Test BECKA – jest to skala samooceny i służy do przesiewowego rozpoznawania u siebie objawów depresji.

Nie jest to diagnoza – ocena powinna dotyczyć samopoczucia w wybranym okresie czasu: ostatniej doby, ostatniego tygodnia lub ostatniego miesiąca (należy przy udzielaniu odpowiedzi stosować jednakową miarę czasu).

Na wypełnienie testu powinno poświęcić się ok. 10 min.

Test można znaleźć w Internecie na różnych stronach np.: http://psychiatra.bydgoszcz.eu/publikacje-autorskie/depresja/skala-depresji-becka/

 

 

jak postępować z chorym na depresję ? depresja w ciąży ? depresja dwubiegunowa ? schizofrenia ? nerwica ?  zawroty głowy ? zmęczenie ? Już niedługo na naszym portalu znajdziesz porady, artykuły na te tematy - zachęcamy do odwiedzania portalu neurotyk.pl!

 

Wtorek, 02 Sierpień 2011 21:54

Stopnie nasilenia depresji.

Redaktor: admin

W zależności od stopnia nasilenia depresji możemy wyróżnić:
depresję:
ciężką, umiarkowaną, łagodną


DEPRESJA ŁAGODNA

Subdepresja

  • podstawowe objawy i cechy depresji mają łagodne nasilenie
  • mogą występować pojedyncze charakterystyczne cechy depresji (zmęczenie, zniechęcenie, złe samopoczucie, brak zadowolenia, pogorszenie snu, gorszy apetyt)

Depresja maskowana

  • w obrazie klinicznym dominuje jeden z objawów maskujący zespół depresyjny


DEPRESJA UMIARKOWANA

  • podstawowe objawy depresji wykazują średnie nasilenie, zniechęcenie do życia
  • wyraźne obniżenie funkcjonowania społecznego, zawodowego


DEPRESJA CIĘŻKA

bez objawów psychotycznych

  • dominuje smutek, zobojętnienie, spowolnienie, niekiedy lęk, niepokój, myśli i tendencje samobójcze występują często, bardzo wyraźne zaburzenia funkcjonowania społecznego, niezdolność do pracy zawodowej

z objawami psychotycznymi
objawy jak wyżej oraz:

  • urojenia winy, kary, hipochondryczne
  • zahamowanie ruchowe, niekiedy osłupienie depresyjne
  • podniecenie ruchowe (depresja "agitowana")

 

psychoterapia ? test na schizofrenię ? mania prześladowcza ? nerwobóle ? psycholog?  depresja u osób starszych?  depresja objawy? depresja lękowa ? pomoc psychologa? depresja sezonowa ? Już niedługo na naszym portalu znajdziesz porady, artykuły na te tematy - zachęcamy do odwiedzania portalu neurotyk.pl!

 

Wtorek, 02 Sierpień 2011 21:45

Objawy depresji.

Redaktor: admin

Do objawów podstawowych obrazu klinicznego epizodu depresyjnego należy kilkanaście charakterystycznych cech, które stanowią centrum zespołu oraz liczne nieswoiste objawy wtórne.

Co ciekawe, objawy wtórne mogą mieć zupełnie inny przebieg u różnych chorych. Wynika to najprawdopodobniej z reakcji pacjenta na pojawienie się objawów podstawowych, zwanych również osiowymi.

Najczęściej zgłaszane objawy:

  • poczucie ciągłego zmęczenia, ociężałości
  • utrata zainteresowań, "nic nie cieszy"
  • niechęć do pracy, wykonywania codziennych czynności
  • brak zadowolenia z życia, niechęć do życia
  • pogorszenie pamięci, trudności ze skupieniem uwagi przy czytaniu, oglądaniu telewizji
  • zamartwianie się (o dzień dzisiejszy, o przyszłość)
  • unikanie spotkań ze znajomymi
  • uczucie wewnętrznego napięcia, niepokoju
  • wczesne budzenie się, płytki sen
  • złe samopoczucie rano
  • brak apetytu, chudniecie
  • zaparcia, zasychanie w ustach
  • bóle, przede wszystkim głowy, różnych grup mięśniowych.

 

depresja poporodowa ?  lej depresyjny ?  dystymia ? zaburzenia afektywne dwubiegunowe ? światłoterapia ? depresja testy ? alkohol a depresja ? syndrom dda depresja ? psychiatra ? Już niedługo na naszym portalu znajdziesz porady, artykuły na te tematy - zachęcamy do odwiedzania portalu neurotyk.pl!



Uwaga! .

Uzywamy plikow cookies, by ulatwic korzystanie z naszego serwisu. Jesli nie chcesz, by pliki cookies byly zapisywane na Twoim dysku, zmien ustawienia swojej przegladarki internetowej.

EU Cookie Directive Module Information